Sa mga giliw kong Mambabasa,
I hope na maayos naman kayo at nasa mabuti kayong kalagayan...^_^
Kahapon, Aug. 12, nagpunta ako sa NBI Carriedo para i-renew ang NBI clearance ko na pinagdaanan na ng panahon at gutay-gutay na.
Nag-leave ako sa trabaho ng three days, from Aug. 12 to 14 sa kadahilanang wala na kong pera...talagang purita na ko kaya kahit pamasahe papuntang office wala na ko...Ginamit ko na rin ung leave ko para mag-renw ng NBI clearance at asikasuhin ang ID ko sa SSS. Dahil sa wala na kong pera nangutang muna ako sa nanay ko ng 500 at nangutang naman ako sa kapatid ko ng 100 para pampamasahe... Pinagpaplanuhan kong kumuha ng Renewal Card dahil mas makakamura ako dito dahil hindi na ito kailanagang i-renew every year..Hanggat buhay pa ang card mo valid xa...So ayun na nga...gumising ako ng maaga tapos gumayak..
May kaugalian kami ng nanay ko...Kada papasok ako ng trabaho pinapanalanagin nia ko...for blessing and protection...Walang palya un from monday to friday maliban nalang kung magkaaway kami at di nagpapansinan...Pero kahit na magkagalit kami..pinagpi-pray pa rin nia ako...So kahapon dahil sa busy xa at dahil sa nagmamadali ako d na nia ako napag-pray...Bago ako umalis ng bahay nakita ko ang aking pulang pamaypay...parang may bumubulong sakin na dalhin ko ang pamaypay..d ko alam kung baket...
So ayun na nga..wala namanng maxadong hapenning nung nasa jeep ako...tas sakay ako ng LRT...Maraming gwapo sa LRT...mga estudyante...pero hindi ako naghahanap ng lovelife...bwahahahahaha....^_^
Dumating na sa Carriedo Station...bumaba ako...first time ko to na pumunta ng NBI na walang kasama...nalungkot ako kasi dati lagi ko kasama ang college friends ko sa tuwing may lakarang ganito...Ngayon mag-isa lang ako...nakakalungkot...naalala ko na naman ung college days...bwahahaha...sa tingin ko sa lahat sa aming magkaka-klase ako ang d makapag move-on...talagang miss na miss ko lahat ng tungkol sa skul...
Nakababa na ko ng station...sa unang tingin parang mas malinis ang Carriedo ngaun...parang mas orderly...d tulad noong 2006 (huli kong punta), maxadong magulo...ngayon mejo maaliwalas...Pero nandun pa rin ang mga nagtitinda ng pirated DVDs at VCDs...Nandun pa rin ang mga fixers at mga nagtitinda ng ballpen at kung anik-anik pa na sinasabi nilang kailangan sa pagkuha ng NBI clearance...Alam ko na to, hindi nio na ko maloloko sabi ko sa sarili ko...Naramdaman kong parang gumagalaw ang bag ko...
*Nakaugalian ko ng ilagay ang lahat ng pera ko sa bulsa ng bag ko...Ung kaisa-isang bulsa sa labas...*
Gumalaw ung bag ko...kinabahan ako...tiningnan ko...bukas ung bulsa...mas tumindi ang kaba ko...nakita kong wala na ung pera ko...apat na tig 20 at ung 500...wala na..chineck ko ang bulsa ko...tinitingnan na ko ng mga nagtitinda ng ballpen...Hindi maitagao ang shock ko...Yung mga tao sa likod ko...*hindi ko sure, pero nakita kong nakangiti ung mag nasa likod ko na kukuha din ng NBI* Nakita kong nagbubulungan ang mga tindera at ang mga tao sa tapat ng building...Tiningnan ko pa ulit ung buls ang bag...baka namamalikmata lang ako...Tapos natanggap ko na ang katotohanang nadukutan ako...bwahahaha...kawawa naman ako...una kong naisip pano ako uuwi? shucks!!! walang natira sa pera ko...meron pala dalawang 10 saka piso...11 lahat...Pucha!! d ako makaka-uwi 16-17 ang pamasahe sa jeep...Gusto ko ng maiyak...gusto kong tanungin ang mga nakatininging tao sa akin kung nakita nila ung kumuha ng pera ko...Pero ayoko gumawa ng eksena...Ayokong kaawaan o pagtawanan...So ang ginawa ko inipon ko lahat ng grace and dignity na natitira sa katawan ko...exit ako na parang walang nangyari...Naglakad ako ng mabilis palayo sa lugar na yun...
Naaawa ako sa sarili ko...malayo-layo ang lalakarin ko...kulang ang pamasahe ko...ayokong magmakaawa sa driver na tanggapin nia ang natitira kong pera...ayokong maawa xa at ang ibang mga pasahero sakin o pagtawanan ako dahil nadukutan ako...Mas lalong d ko maaatim na mag ONE TWO THREE...kaya anong ginawa ko? E di naglakad...bwahahaha...kawawa naman ako...Sa kalagitnaan ng araw nag lakad ako...Lahat ng nakakasalubong ko tumitingin sa akin at sa basang-basa kong damit...basa na ko ng pawis...
Naisip ko...pano kaya kung nahuli ung nandukot sakin? Sigurado sasabihin nia...napilitan lang xa gawin yun...Na meron xang anak o asawang buntis...Na first time lang niang ginawa yun...na d na xa uulit...na kasalanan ng gobyerno lahat...na nasa pwesto ang mga tunay na magnanakaw...Nakaka-awa xa at nakaka-asar...Nakaka-awa dahil siguradong hirap xa sa buhay kaya nia nagawa yun...Nakaka-asar dahil wala xang karapatang agawin ang pera ng iba...kahit pa sabihin niang naghihirap xa at napilitan lang xa...Bakit xa lang ba ang naghihirap...alam ba nia na inutang ko ung perang un? alam ba nia na pinaghirapan ung perang un...alam ba niang naghihirap din ako? nagtanong ba manlang xa kung may pamasahe manlang ako pauwi...hindi xa nagtira...Makasarili xa...
Eto ako naglalakad sa gitna ng araw...habang xa...nagpapakasaya sa perang inutang ko...Ang sakit ng paa ko kakalakad...Nahihiya ako sa mga taong nakakakita sakin na nakasakay sa jeep...lalo na pag traffic dahil naoobserbahan nilang malayo na ang nilakad ko...hindi nagsisinungaling ang pawis sa buo kong katawa...Bwahahaahah...pero may narealize ako...
Hindi kami magkatulad...bwahahaha...un lang ok na...^_^...
Bwahahaha...mejo mahaba ang entry ko na ito...kasi naman...gusto ko lang ipaalam sa inyo ang sinapit ko...Maraming salamat sa mga bumibisita sa blog ko...^_^
I hope na maayos naman kayo at nasa mabuti kayong kalagayan...^_^
Kahapon, Aug. 12, nagpunta ako sa NBI Carriedo para i-renew ang NBI clearance ko na pinagdaanan na ng panahon at gutay-gutay na.
Nag-leave ako sa trabaho ng three days, from Aug. 12 to 14 sa kadahilanang wala na kong pera...talagang purita na ko kaya kahit pamasahe papuntang office wala na ko...Ginamit ko na rin ung leave ko para mag-renw ng NBI clearance at asikasuhin ang ID ko sa SSS. Dahil sa wala na kong pera nangutang muna ako sa nanay ko ng 500 at nangutang naman ako sa kapatid ko ng 100 para pampamasahe... Pinagpaplanuhan kong kumuha ng Renewal Card dahil mas makakamura ako dito dahil hindi na ito kailanagang i-renew every year..Hanggat buhay pa ang card mo valid xa...So ayun na nga...gumising ako ng maaga tapos gumayak..
May kaugalian kami ng nanay ko...Kada papasok ako ng trabaho pinapanalanagin nia ko...for blessing and protection...Walang palya un from monday to friday maliban nalang kung magkaaway kami at di nagpapansinan...Pero kahit na magkagalit kami..pinagpi-pray pa rin nia ako...So kahapon dahil sa busy xa at dahil sa nagmamadali ako d na nia ako napag-pray...Bago ako umalis ng bahay nakita ko ang aking pulang pamaypay...parang may bumubulong sakin na dalhin ko ang pamaypay..d ko alam kung baket...
So ayun na nga..wala namanng maxadong hapenning nung nasa jeep ako...tas sakay ako ng LRT...Maraming gwapo sa LRT...mga estudyante...pero hindi ako naghahanap ng lovelife...bwahahahahaha....^_^
Dumating na sa Carriedo Station...bumaba ako...first time ko to na pumunta ng NBI na walang kasama...nalungkot ako kasi dati lagi ko kasama ang college friends ko sa tuwing may lakarang ganito...Ngayon mag-isa lang ako...nakakalungkot...naalala ko na naman ung college days...bwahahaha...sa tingin ko sa lahat sa aming magkaka-klase ako ang d makapag move-on...talagang miss na miss ko lahat ng tungkol sa skul...
Nakababa na ko ng station...sa unang tingin parang mas malinis ang Carriedo ngaun...parang mas orderly...d tulad noong 2006 (huli kong punta), maxadong magulo...ngayon mejo maaliwalas...Pero nandun pa rin ang mga nagtitinda ng pirated DVDs at VCDs...Nandun pa rin ang mga fixers at mga nagtitinda ng ballpen at kung anik-anik pa na sinasabi nilang kailangan sa pagkuha ng NBI clearance...Alam ko na to, hindi nio na ko maloloko sabi ko sa sarili ko...Naramdaman kong parang gumagalaw ang bag ko...
*Nakaugalian ko ng ilagay ang lahat ng pera ko sa bulsa ng bag ko...Ung kaisa-isang bulsa sa labas...*
Gumalaw ung bag ko...kinabahan ako...tiningnan ko...bukas ung bulsa...mas tumindi ang kaba ko...nakita kong wala na ung pera ko...apat na tig 20 at ung 500...wala na..chineck ko ang bulsa ko...tinitingnan na ko ng mga nagtitinda ng ballpen...Hindi maitagao ang shock ko...Yung mga tao sa likod ko...*hindi ko sure, pero nakita kong nakangiti ung mag nasa likod ko na kukuha din ng NBI* Nakita kong nagbubulungan ang mga tindera at ang mga tao sa tapat ng building...Tiningnan ko pa ulit ung buls ang bag...baka namamalikmata lang ako...Tapos natanggap ko na ang katotohanang nadukutan ako...bwahahaha...kawawa naman ako...una kong naisip pano ako uuwi? shucks!!! walang natira sa pera ko...meron pala dalawang 10 saka piso...11 lahat...Pucha!! d ako makaka-uwi 16-17 ang pamasahe sa jeep...Gusto ko ng maiyak...gusto kong tanungin ang mga nakatininging tao sa akin kung nakita nila ung kumuha ng pera ko...Pero ayoko gumawa ng eksena...Ayokong kaawaan o pagtawanan...So ang ginawa ko inipon ko lahat ng grace and dignity na natitira sa katawan ko...exit ako na parang walang nangyari...Naglakad ako ng mabilis palayo sa lugar na yun...
Naaawa ako sa sarili ko...malayo-layo ang lalakarin ko...kulang ang pamasahe ko...ayokong magmakaawa sa driver na tanggapin nia ang natitira kong pera...ayokong maawa xa at ang ibang mga pasahero sakin o pagtawanan ako dahil nadukutan ako...Mas lalong d ko maaatim na mag ONE TWO THREE...kaya anong ginawa ko? E di naglakad...bwahahaha...kawawa naman ako...Sa kalagitnaan ng araw nag lakad ako...Lahat ng nakakasalubong ko tumitingin sa akin at sa basang-basa kong damit...basa na ko ng pawis...
Naisip ko...pano kaya kung nahuli ung nandukot sakin? Sigurado sasabihin nia...napilitan lang xa gawin yun...Na meron xang anak o asawang buntis...Na first time lang niang ginawa yun...na d na xa uulit...na kasalanan ng gobyerno lahat...na nasa pwesto ang mga tunay na magnanakaw...Nakaka-awa xa at nakaka-asar...Nakaka-awa dahil siguradong hirap xa sa buhay kaya nia nagawa yun...Nakaka-asar dahil wala xang karapatang agawin ang pera ng iba...kahit pa sabihin niang naghihirap xa at napilitan lang xa...Bakit xa lang ba ang naghihirap...alam ba nia na inutang ko ung perang un? alam ba nia na pinaghirapan ung perang un...alam ba niang naghihirap din ako? nagtanong ba manlang xa kung may pamasahe manlang ako pauwi...hindi xa nagtira...Makasarili xa...
Eto ako naglalakad sa gitna ng araw...habang xa...nagpapakasaya sa perang inutang ko...Ang sakit ng paa ko kakalakad...Nahihiya ako sa mga taong nakakakita sakin na nakasakay sa jeep...lalo na pag traffic dahil naoobserbahan nilang malayo na ang nilakad ko...hindi nagsisinungaling ang pawis sa buo kong katawa...Bwahahaahah...pero may narealize ako...
Hindi kami magkatulad...bwahahaha...un lang ok na...^_^...
Bwahahaha...mejo mahaba ang entry ko na ito...kasi naman...gusto ko lang ipaalam sa inyo ang sinapit ko...Maraming salamat sa mga bumibisita sa blog ko...^_^
No comments:
Post a Comment